Trzeci sektor

Z Wiki obywatelskie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

(...) Na zakończenie słów kilka na temat pojęcia „trzeci sektor”, które również może być interpretowane w bardzo różny sposób. Definicja, określająca ten sektor jako sferę działań obywateli poza strukturami administracji publicznej (sektora I) i działalnością gospodarczą (sektorem II), niewiele wyjaśnia, szczególnie gdy interesuje nas nie tyle punkt widzenia naukowej analizy (np. udziału organizacji pozarządowej w tworzeniu produktu krajowego brutto lub w tworzeniu nowych miejsc pracy), co praktyka działania społecznego. Nie wystarczy tu także, stosowane potocznie, określenie „trzeciego sektora” jako po prostu wszystkich działających organizacji pozarządowych.

Trzeci sektor traktować bowiem należy jako nową jakość, której cechami konstytutywnymi są:

- poczucie przynależności, czyli „świadomość udziału we wspólnej misji na rzecz podnoszenia jakości życie poszczególnych ludzi i społeczeństwa jako całości” ;

- istnienie infrastruktury „trzeciego sektora”, czyli systemu instytucji umożliwiających reprezentowanie, przepływ informacji oraz definiowanie potrzeb.

Jak łatwo zauważyć, elementy infrastruktury, głównie z uwagi na przeznaczenie na nią części pomocy uzyskiwanej z krajów zachodnich, nieraz wyprzedzały powstanie owej świadomości. Możemy zatem wyróżnić (pomijając pewne formy pośrednie) trzy rodzaje instytucji tworzących tę infrastrukturę:

- organizacje wspierające (regionalne ośrodki wsparcia, wojewódzkie, regionalne lub ogólnopolskie centra informacji itp.);

- organizacje przedstawicielskie o zasięgu regionalnym i ogólnopolskim (np. Forum Fundacji Polskich, Wielkopolski Sejmik Organizacji Pozarządowych, ReFOS, KOS); - spotkania pod nazwą Forum Inicjatyw Pozarządowych, przyjmujące formę spontanicznych sejmików (wojewódzkich, regionalnych czy ogólnokrajowych), których uczestnicy próbują wypracowywać wspólne stanowiska w sprawach dotyczących sektora.

Na podstawie Piotr Frączak "Trzeci sektor w III Rzeczypospolitej" BORDO Warszawa 2002